BULUT BO‘LAMAN

Ketaman… Lekin yo‘qolmayman… Devor kabi quladi umr, Xazonlarga oshiq tanam. Men yengildim, sen ham mag‘lubsan, Yana armon qildi tantanam… Ketaman — lekin yo‘q bo‘lmayman, Bulut bo‘lib qaytaman yana. Sog‘insang, osmonga boq bir bor, Men o‘sha yerda bo‘laman sana… Tiriklik sharbatim tugadimi yo, Qadahim bo‘shagan, chanqoq lablarim. Qo‘limdan tortadi ajal sharpasi, Ortga qolib ketdi dard-u g‘amlarim… Ketaman — lekin yo‘q bo‘lmayman, Bulut bo‘lib qaytaman yana. Sog‘insang, osmonga boq bir bor, Men o‘sha yerda bo‘laman sana… Ketaman — ortimdan yig‘lamas hech kim, O‘tmishdek sekin unutilaman. Sog‘insang chorla, yana qaytaman, Qabog‘ing ustida bulut bo‘laman… Yomg‘ir bo‘lib yuzingga tushsam, Ko‘z yoshlaring bilan aralashsam… Tushingga kiraman sog‘insang juda, O‘zim artarman ko‘zingdagi yosh. Shamol bo‘lib yoningga kelarman, Seni asrar yuragim har lahza… Ketaman — lekin yo‘q bo‘lmayman, Sevgi bizni tark etmas hech qachon. Birga yurgan o‘sha bog‘larda, Izlarimiz qoladi abadiy omon… Bulut… Bo‘laman…