DAKANSA SEVAMAN

DAKANSA SEVAMAN Haha… nima bo‘lsa ham, Sevdimmi — oxirigacha boraman. Mayli do‘stlarim kulishsin, Ortimdan gap-so‘zlar qilishsin. Kim nima desa — bilganim qilaman, Sevdimmi — Dakansa sevaman. Sevdimmi — Dakansa sevaman, Gap-so‘zlarga qaramayman. Kim nima desa desin mayli, Men yurak bilan yashayman. Sevgidan buyugi yo‘q axir, Nelarni yozibdi bu taqdir. Sevgi deb bo‘lsam ham faqir, Sevdimmi — Dakansa sevaman. Men ham oddiy bir insonman, Kim uchundir malikaman. O‘z ko‘nglimga o‘zim sultonman, Sevdimmi — Dakansa sevaman. Sevdimmi — Dakansa sevaman, Kulishsin mayli — to‘xtamayman. Bu yurakni hech kim ushlolmas, Sevgi bo‘lsa — yashnayman. Insonman — qo‘g‘irchoq emasman, O‘yinchog‘ing bo‘lib yurmasman. Hazil deb o‘ylama sevgimni, Men chin yurakdan sevganman. Ko‘rinmas ko‘zimga g‘ururim, Toqat qilolmasa sabrim. Urushmang ey mening mag‘rurim, Sevdimmi — Dakansa sevaman. Sevdimmi — Dakansa sevaman, Butun dunyo qarshi bo‘lsa ham. Kulgu, gaplar — hammasi bekor, Sevgi bo‘lsa — yutaman. Sevgi — bu hazil emas, Lekin ba’zida juda kulgili bo‘ladi…