Անձրև

Անձրև, դադարի դու միշտ հոսել, թույլ տուր իմ Սրտին խոսել։ Փնտրում եմ քեզ միշտ հեռվում, Փնտրում եմ քեզ իմ արև։ Երևում իր պարզ Վերևում, հիմա սև ամպերի է ձևում, Թող դադարես խոր տանձև, տաքացրու ինձ դու Արև։ Անձրև, դադարի դու միշտ հոսել, թույլ տուր իմ Սրտին խոսել։ Փնտրում եմ քեզ միշտ հեռվում, Փնտրում եմ քեզ իմ արև։ Երևում իր պարզ Վերևում, հիմա սև ամպերի է ձևում, Թող դադարես խոր տանձև, տաքացրու ինձ դու Արև։ Հեռացել ես, վերացրել ես ու ինձ Մոռացել, մեռած հոգու պես քարացել ես, Ամպերիս կայծակներ գողացել։ Կարոտել էի ես նրան, Իսկ նա ինձ արդեն մոռացել։ Ես սիրում եմ դեռ Նրան, իսկ նա արդեն կյանքն իր կարոցել։ Բայց Գիտեմ, որ դուրս կգաս, ամպերից պահ չես դուրս Գաս։ Ինձ համար դու միայն վերևում Կանգնես լույս տաս։ Դե հերիք է ինչքան սպասել եմ, Թե հերիք է միայն լույս տաս։ Այս խոսքերի պատճառը Դու ես, իսկ ես մեղավոր եմ, որ կաս։ Դու Տեղ բուժվում եմ, բայց էլ տուժվում եմ ինչքան բարի, Էնքան անիծվում եմ ու քարչի սիրտս, Որ հանչի գիրքս անցավացնի, սաղ չցավացնի շատ Դու։ Քեզ օրինելա երկինքը, կայծակ ու էլինետը իմ Սիրտը։ Անցել են օրեր, ցավեր են դառել, Փոխել են գույներ, սաղ սև են դառել։ Եկա իմ Սիրտը քայքայվի, թո չար անձրևը դադարի, Իմ արևը ինձ հետ բերի։ Անձրև, դադարի դու միշտ հոսել, թույլ տուր իմ Սրտին խոսել։ Փնտրում եմ քեզ միշտ հեռվում, Փնտրում եմ քեզ իմ արև։ Երևում իր պարզ Վերևում, հիմա սև ամպերի է ձևում, Թող դադարես խոր տանձև, տաքացրու ինձ դու Արև։ Կուզեմ մի հատ հիշենք մեր անցած գնացածը, Ում համար մի քիչ թարմ, ում համար հնացած էր, Ում համար մի քիչ հեշտ էր, ում համար էլ Դժվար, իմ համար մի քիչ լուրջ էր, Քո համար խաղ ու պար։ Հա դե հիմա անցավ Գնաց ու նենց չի, որ հիշում եմ, հենց որ Հուշերն հուշում են նոր հիշում ու վերհիշում եմ, Որ վատ օրերը ինձ քաշում, տանում են, Մաշում են, գիշերները տաշում ուղեղս, Բայց հետո հաշտվում եմ։ Ես համար եմ քեզ հուշ, Որ ամեն ժամ, ամեն օր հիշեմ, բայց ուշ։ Ես Քեզ ար համարել եմ, բայց գուշ, որ ամեն ժամ, Ամեն օր հիշեմ, բայց ուշ։ Ես համար եմ քեզ Հուշ, որ ամեն ժամ, ամեն օր հիշեմ, Բայց ուշ։ Ես քեզ ար համարել եմ, Բայց գուշ, որ ամեն ժամ, ամեն օր հիշեմ, Բայց ուշ։ Անձրև, դադարի դու միշտ հոսել, Թույլ տուր իմ սրտին խոսել։ Փնտրում եմ քեզ միշտ Հեռվում, փնտրում եմ քեզ իմ արև։ Երևում Իր պարզ վերևում, հիմա սև ամպերի է ձևում, Թող դադարես խոր տանձև, տաքացրու ինձ դու Արև։ Անձրև, դադարի դու միշտ հոսել, թույլ տուր իմ Սրտին խոսել։ Փնտրում եմ քեզ միշտ հեռվում, Փնտրում եմ քեզ իմ արև։ Երևում իր պարզ Վերևում, հիմա սև ամպերի է ձևում, Թող դադարես խոր տանձև, տաքացրու ինձ դու Արև։