Var Ara

Իմ սկսածի չափ չկա, ապե՛, քո էն ամենավերջը։ Ձեռը Մենակ կաչ ա, ուրիշ ոչ մի բան չգտա մեջը։ Մեկի մոտ հարթ ա, մեկի մոտ բարդ ա միշտ Ամեն ինչը։ Կա, որ մեկը շատ ունի, Բայց մյուսը չի տեսել դեռ քիչը։ Ճիշտ մտածելը բարդ Ա, բայց դե էտը օփողով չի։ Քիչ ա էդ Ժամանակը մեզ տված, ապե՛, հիշի՛։ Թեթև ա կյանքը, Թեթև ա կյանքը խլել ուրիշի, բայց դե ծանր ա Տենալ մեղքդ, օշին տվյալ ուրիշի։ Դու պռոստը սուս, Եթե ստե եմ ոչ մի լուս, խնդրելու չկա քեզ, Թե չես ուզում լսես էլի դուս։ Ոչ եմ խոսքերս Դուս, գիշեր ա, ժամը երկուսն ա, Օրը սկսել ա մութ, ունենց չի լույսը մեր հույսն Ա։ Հարաբերական ա տառես ա, համաձայն չեմ ոչ մի Բանի հետ, ապե՛, հլը նայի հետ, տե՛ս ով ես Էլ էտը գետ, տարա գետս քեզ իր հետ։ Տարավ Ընգել ես հյուսիս, հարավ մնացել փոշուն, Ծարավ վիզդ վեր ու վարարա, վարարա, Դառել միտքս ամեն երկրորդը։ Հիմար արա չունի սեփական Խոսք, տե՛ս ընգել ես արև, ծորեր խոսում են յանի Տոշնի։ Լսե՛ք սաղդ էս ու տվե՛ք գոլոշի մոշնի, Պռոստը։ Վարարա, վարարա, վարարա, Վարարա։ Միտքս վարարա, վարարա, վարարա, Վարարա։ Վիզդ վեր ու վարարա, վարարա, Վարարա, վարարա։ Միտքս վարարա, վարարա, Արա վարարա, վարարա։ Վիզդ վեր ու Վարարա, Վարարա, վարարա, վարարա։ Միտքս Միտքս վարարա, Վարարա, արա վարարա, վարարա։ Էս ուր տեղ լնում ընձի Մեկ ա հարմար ա, թե ձենս տինամիկիցդ վիզդ վեր Ու վարա։ Ատուշի անեն քու խանգարող հազար պատճառ ա, Պապիդ քե քեդ մահացու են՝ Իգրավ Քալմարա։ Միտքս Վարարա, խոսքի մեջ չկորես, սխալ քայլերից սովորես, Որ ինքդ փոսդ չփորես։ Պապական կյանքդ պես չորես, Լույս կորում ա չորս, պինդ բռնի միտքս, Չփախնի, որ տեղավոր ես, ապե՛։ Նմանը գտնում նմանին, Դու սաղ լինես լավ, որ պռոբլեմը մնա մանի։ Ես Ժոգել եմ մի բան, չկա ոչինչ անհնարին, Դու հա դժվար ա, բայց իտոգում հաղթում ա բարին։ Հագս էվ շորեր, միտքս լույս թողել, Նմանվող օրեր արդեն սովորել եմ։ Պարզ ես՝ թե ովքեր Ու կեղտոտ որերը դու ձև ա մտածես, Ապե՛, ձև ա մտածես։ Հագս էվ շորեր, Միտքս լույս թողել, նմանվող օրեր արդեն սովորել եմ։ Պարզ ես՝ թե ովքեր ու կեղտոտ որերը դու ձև Ա մտածես, ապե՛, ձև ա մտածես։ Վիզդ վարարա, Վարարա, վարարա, վարարա։ Միտքս վարարա, Վարարա, վարարա։ Վիզդ վեր ու վարարա, Վարարա, վարարա, վարարա։ Միտքս վարարա, Վարարա, վարարա, վարարա։ Վիզդ վեր ու վարարա, Վարարա, վարարա, վարարա։ Միտքս վարարա, Վարարա, վարարա, վարարա։ Տեղեր Մտխարա, վարարա, կորցրե քեզ էլ էդ ճարարա, Լսի մաքուր է պարարած, մտքիս պես որը վարարա։ Բարելես Արե սարնարան, պրոստը կասնում ուզ վարարան, Սաղ ինձ տեն մտած կամարա, դու սե զմբր թե Ամարը։