Jamanak

Որ այդպես կպել ես, ինչ ես գտել ես ցեխի Մեջ։ Թե թվում ա ես չեմ հասկանում քեզ, Թե թվում ա չեմ ճանաչում քո տեսակը։ Ուզում ես Թվալ ծանրակշիռ ուժեր, ամեն սրտի կիսատ ես թողնում քո Էդ լավո, փակվել ես աշխարհի ու մարդկանցից, Բայց էդ մեծ աշխարհում, էդ մեծ մարդկանց, Էդ մեծ հոճի մեջ դու կպկոր ես։ Լավ, Ես եղել եմ, օֆ կամ, տեսել ես, գիտեմ, Չեմ հելել, որ գամ, բայց հարց տամ քեզ՝ ոնց Անեմ, որ մտքիցս հանեմ քեզ։ Անգամ ժամանակն ա դեմ Մեզ, կարաս քեզ հեռու վանես, տե՛ս ոնց կուզես, Բայց դե ճիշտ կանես, տենց ա, չկա սեր ու Չկա հավես, նենց ա, չկա հույս մեջդ, Էդ անիմաստ հարց ա, չկա հույս մեջս, Էդի արդեն հաստատ, կորի դե դիմացիցս, Քանի դեռ ուղեղիցս յուղ չեն եկել բառեր, Որ ճանապարհ եմ բերանիցս։ Թող գնամ հանգիստ ապրեմ Պռոստը, թե չէ հիմա ապրում եմ ամեն մի քո Խոսքը՝ հաշվելով երակներդ, արյանդ հոսքը, Մոստը փուլ եկավ, բայց դե կյանքն ա տենց պռոստը։ Ժամանակ դու իմն ես, ինձ Ասա՝ ոնց անեմ, որ մոռանա Ինձ նա, հասկանա, որ պետք չի Մեզ սենց, միշտ կհիշեմ, բայց ինձ Չհիշի նա։ Ժամանակ դու Իմն ես, ինձ ասա՝ ոնց անեմ, որ Մոռանա ինձ նա, հասկանա, որ Պետք չի մեզ սենց, միշտ կհիշեմ, Բայց ինձ չհիշի նա։ Ախ, որպես հանգիստ թող։