Yolcu

Yıllar geçti, iz kaldı terslerde. Ay doğdu, ben yürürüm yaralarda. Rüzgarla konuştum, suskun dağlarla. Kendi yolumu buldum karanlıklarda. Yol bitmez ama ben durdum. Kalbimde fırtına sustu sonunda. Ne savaş ne yara kaldı. Sadece huzur, sessiz bir zafer gibi. Yol bitmez ama ben durdum. Kalbimde fırtına sustu sonunda. Savaş ne yara kaldı. Sadece huzur, sessiz bir zafer gibi. Gölgem uzun ama yüküm hafif. Her düşüş bana öğretti sabrı. Artık korkmam, gece dostum. Vuruver fenyom, kendi yankısıyım. Kanla yazdım ismimi rüzgara. Ama şimdi sessizlik benim şarkım. Yandım ama yeniden doğdum. Yol beni buldu, ben yol oldum. Yol bitmez ama ben durdum. Kalbimde fırtına sustu sonunda. Ne savaş ne yara kaldı. Sadece huzur, sessiz bir zafer gibi. Yol bitmez ama ben durdum. Kalbimde fırtına sustu sonunda. Ne savaş ne yara kaldı. Sadece huzur, sessiz bir zafer gibi.