Инчо гурубе

اینجا غروب نازنین، دنیا دروغ نازنین. تو شهر غربت زندگی، چه بی فروغ نازنین. رنگین کمون آسمون، کناره های بی زبان. لحظه سخت رفتنت، از عاشقی دل کندنت. پرنده های بی وطن، همه اسیرن مثل من. صدای خوندن ندارن. ها وقتیکه تنهایی میای، ستاره در نمیای. امید موندن ندارم. خسته شدم از این روزای به کسی. به هم صدا پس کی به دادم می رسی؟ تو غربتی، شهر فرنجی کاغذی. مرگم رسید، پس کی به دادم می رسی؟ اینجا غروب نازنین، دنیا دروغ نازنین. تو شهر غربت زندگی، چه بی فروغ نازنین. رنگین کمون آسمون، کناره های بی زبان. لحظه سخت رفتنت، از عاشقی دل کندنت. پرنده های بی وطن، همه اسیرن مثل من. صدای خوندن ندارن. ها وقتیکه تنهایی میای، ستاره در نمیای. امید موندن ندارم.