Дунё

یکی در حسرت مادر می میرد، یکی به دادار و خواهر می میرد. یکی دارد پدر به زاری رویش، یکی کابد پدر به سر می میرد. یکی دارد پدر به زاری رویش، یکی کابد پدر به سر می میرد. یکی دور از وطن در بستری مرگ، یکی به خانه و به در می میرد. یکی جمع کرده صدها مال دنیا، یکی به جام و به ساغر می میرد. یکی در راه حق خواند تسنا، یکی مایوش همچون سگ می میرد. یکی به قدر رفت از نظر دور، یکی بالای صد منبر می میرد. یکی در حسرت مادر می میرد، یکی به دادار و خواهر می میرد. یکی دارد پدر به زاری رویش، یکی کابد پدر به سر می میرد. یکی ترسان ز مرگ هست و گره زان، یکی را فکر حق بر سر می میرد. عجب دنیا جایی، اوه افسوس، یکی شاه و یکی سائل می میرد. یکی در حسرت مادر می میرد، یکی به دادار و خواهر می میرد. یکی دارد پدر به زاری رویش، یکی کابد پدر به سر می میرد. یکی دارد پدر به زاری رویش، یکی کابد پدر به سر می میرد. یکی کابد پدر به سر می میرد.