Astartes E

Ferrum tonat in tenebris — fractus hostis iterum non surgit Vox nostra flammas concitat — et noctem omnem subito percutit Sanguis micat in nebulis — nec cor militum in pugna unquam mergit Lux ardet ultra sidera — et hostis omnis fulmineo corruit Corpus nostrum adamanteum — nullum telum umquam penetrabit Clamor noster incendium — per astra furens hostem dissipabit Gladius surgit rapidissimus — et funus noctis tandem evacuabit Miles fortis invictissimus — nec umbra nec daemon umquam terrabit Per ignem nostrum surgimus — nec flamma nostra unquam deficiet Per ferrum hostem carpimus — et vox victoriae caelum concutiet In nocte lumen accendimus — et signum nostrum ultra terrae curret In proelio vitam spargimus — et omnis inferos terror dissolvet Astartes! Vox tonat! Terra ipsa ante nos tremit! Astartes! Ferrum ardet! Umbra frangitur, inimicus perit! Astartes! Lux cadit? Non! Vox nostra caelum iterum accendit! Astartes! Mortem vincunt! Fratres surgunt, furor aeternus fundit! Vestis nostra ferrea — per ventos horridos ululat Pugna nostra superba — in corda hostium flammas impellat Cruor rubet et sidera — in caelo fracto fulgorem revelat Tempus cadit in praelia — et vox victorum noctem expellat Miles surgit gloriosus — nec ventus infernus eum perfringet Oculus eius ardentissimus — per noctem ultimam hostem insequitur Passus magnus victoriosus — nec fatum ipsum eum unquam vincet Cor eius ferox invictissimus — per saecula pugnam ulterius fulgitur Astartes! Vox tonat! Terra ipsa ante nos tremit! Astartes! Ferrum ardet! Umbra frangitur, inimicus perit! Astartes! Lux cadit? Non! Vox nostra caelum iterum accendit! Astartes! Mortem vincunt! Fratres surgunt, furor aeternus fundit! Sub armis fratres surgimus — nec mors nec fatum nos ligabit Et cantus noster fulgimus — qui corda fracta semper regenerabit In pulvere stellae nascimur — et lux in manibus nostris iter renovabit Per noctem ultimam currimus — et vox victoriae terras consecrabit Umbrae cadunt ad ferrum — nec potestas earum nos continebit Ignis surgit aeternum — et ardor noster astra incendet Fratres stamus super mortem — et fortitudo nostra numquam deficiet In ira pura incendem — quod omne malum in cinerem fluet Stellae fractae nos observant — cum ferrum nostrum caelum disrumpat Et hostis tremens ululat — cum vox legionis noctem dissipat Gloria ardet atque cantat — cum ardor noster omnem noctem rumpat Et miles ultimus surgat — nec umbra umquam cor eius occupat Ferrum nostrum semper vibrat — et cor nostrum ignem renovabit Umbra fugit atque spirat — cum lux victoriae tenebras expugnat Miles cadit sed resurrectat — nam fama eius umquam non finibit Gladius scindit et spirat — et hostis omnis prorsus conturbat Astartes! Vox tonat! Corda mundi ipsa iam tremunt! Astartes! Ferrum tonat! Montes cadunt, elementa pereunt! Astartes! Lux non cadit! Vox nostra flammas caelum incendit! Astartes! Fratres vivunt! Furor noster hostem aeternum frangit!