Hedef Vuruldu

Kapıyı çalmadan daldın sanki tekmeyle. Ama kapıya değil, sessizliğime. Bakışların nişangah, sözlerin süngü gibi. Savaşa gittiğini söyledin. Bilmiyordum ki bu savaşta beni bir hedef olarak Gördüğünü, ruhumun kapısını tekmeyle kırdığını. Kalbimi bir bina gibi bastın. Bu sadece bir savaş göreviydi. İçindeki her canlıyı yok ettin. Hedef vuruldu dedin ve sonsuza dek gittin. Eskiden ben olduğum yerde sadece kül Bırakarak. Kendi kontrol noktalarını kurdun. Geri çekilme yollarımı kapattın. Son köprülerimizi yaktın. Duygularımı hedeflere dönüştürdün. Her atışın kusursuz ve isabetliydi Ve o andan itibaren dünyam Karanlıkta kaldı. Kalbimi bir bina gibi bastın. Bu sadece bir savaş göreviydi. İçindeki her canlıyı yok ettin. Hedef vuruldu dedin ve sonsuza dek gittin. Eskiden ben olduğum yerde sadece kül Bırakarak. Görevin bittiğini rapor edip gittin. Obje etkisiz. Kuru bir istatistik ve ben burada harabelerde, Küller ve duman içinde Nasıl hiç olduğumu anlamaya çalışıyorum. Her taş burada adımını ve emrini hatırlar. Kalbim senin isabetli sözlerin için bir hedef. Sana bir madalya verirdim. Soğukkanlı hesabın ve cesaretin için. Diğer ödüllerinin yanına tak onu. Çünkü ruhumu bir kağıt gibi yaktın. Ve o sakin raporunda yazdın. Obje etkisiz hale getirildi. Peki git. Savaşçı, şanslı ve cesur ol. Şehirleri kontrol altına al. Ama bir gün önemli işlerin ortasında Kalbini aniden bir özlem sıkıştıracak. Bil ki o acıyı hemen tanıyacaksın. Bir zamanlar bana yaşattığın o acıyı dudaklarında Hissedeceksin. Söz veriyorum tuzunu kalbime döktüğün Gözyaşlarının belki hemen değil, Yıllar sonra Ama ben de diyeceğim. Vuruldun sonsuza dek.