Du ches galis

Դու չես գա, չես գա, ես գիտեմ։ Դու չես գա, չես գա, ես գիտե՜մ։ Դու Չես Գա, չես գա, ես գիտե՜մ։ Դու Երբ գտա ես քե՜զ, Երազում իմ խենթ, ես Աչքերդ իմ բացեցի, ամբողջ հոգով քեզ Սիրեցի։ Բայց անկեղծ մի օ՜ր, Իմ հոգին տխրեց։ Չէի Ուզում հավատալ անվերջ, որ մեր սիրուն է Կերևա։ Դու չես գա, չես գա, ես գիտեմ, Հեռու հեռվում ես դու արդեն։ չես գա, Չես գա, ես գիտեմ, դու թախիծն է ինձ պատել։ Ու ողջ աշխարհն այս գունավոր ինձ համար դարձավ խավար, Երբ արցունքներն իմ անհամար խոսեցին Չափոտար։ Բայց ես ապրում եմ, Տե՛ր, Ու չգիտեմ, թե ու՞մ համար։ Դու չես գա, Չես գա, ես գիտեմ, դու ընկե՛րն ես ամպերի։ Դու Չես գա, չես գա, ես գիտեմ, դու ընկե՛րն ես Աստղերի։ Դե ինձ ասա՝ ես ո՞ւմ դառնամ, Ո՞ւր գնամ, էլ ու՞մ սպասեմ։ Թող սերիս մեջ մենակ Մնամ, հետո դառնամ սրտիս ասեմ, որ չես գա, Չես գա, էլ դու չես գա, չես գա սերի Էլ երբեք։ Ախ, էլ ի՞նչ հույզեր, Ուր տեղից էլ սեր։ Նոխրացած հուշերի մանգին, ափսոս, Չունեն էլ Փրկագիր։ Դու ինձ տուր թևե՛ր, Քեզ խնդրում եմ, Տե՛ր, մահն Էլ տես դարձել ինձ ընկեր, ամպե՛ր, Տարեք ինձ դեպի վեր։ Դու չես գա, Չես գա, ես գիտեմ, հեռու հեռվում ես դու արդեն։ Դու չես գա, չես գա, ես գիտեմ, դու թախիծն Է ինձ պատել։ Ու ողջ աշխարհն այս գունավոր ինձ Համար դարձավ խավար, երբ արցունքներն իմ անհամար Խոսեցին չափոտար։ Բայց ես ապրում եմ, Տե՛ր, ու չգիտեմ, թե ու՞մ համար։ Դու չես գա, Չես գա, ես գիտեմ, դու ընկերն ես ամպերի։ Դու Չես գա, չես գա, ես գիտեմ, դու ընկերն ես Աստղերի։ Դե ինձ ասա՝ ես ո՞ւմ դառնամ, Ո՞ւր գնամ, էլ ու՞մ սպասեմ։ Թող սերիս մեջ մենակ Մնամ, հետո դառնամ սրտիս ասեմ, որ չես գա, Չես գա, էլ դու չես գա, չես գա սերի Էլ երբեք։ Դու չես գա, չես գա, ես գիտեմ, Դու ընկերն ես ամպերի։ Դու չես գա, Չես գա, ես գիտեմ, դու ընկերն ես աստղերի։ Դե ինձ ասա՝ ես ո՞ւմ դառնամ, ո՞ւր գնամ, Էլ ու՞մ սպասեմ։ Թող սերիս մեջ մենակ մնամ, Հետո դառնամ սրտիս Ասեմ՝ Էլ երբեք։ Դու չես գա, չես գա, ես գիտեմ։ գիտե՜մ։