Erkinq Mi lac

Հողը կանչեց էրոս տղի. «Արի ինձի տեր կանգնիր, Յարակոտաս ընկինի արի, Հողդ չտաս ասքե արի»։ Մի ծառ կանգնեց կանաչ բաղու Ու խրատ տվեց յարի։ Ով սիրում է նա չի վախու Կվից, բախտից ու Չարից։ Երկինք Միլած երկրիս վրա, Մաքրիր արցունքներդ Թաց, թող իմ հողը Ծաղիկներ տա, Երկրիս վրա արև բաց։ Երկինք միլած Երկրիս վրա, Մաքրիր արցունքներդ Թաց, թող իմ Հողը ծաղիկներ տա, Երկրիս վրա արև Բաց, երկրիս Վրա արև բաց, Երկրիս վրա Արև բաց։ Սիրով սրտով մարդի էլավ, Զենքից ուժեղ իր հոգով, Սիրած աղջիկն ոտք առավ, Վերադարձիր դու փառքով։ Օրեր անցան տարի Դարձավ, ծառն էլ Այգում մերկ տվեց, Բայց տնկողը հետ Չդարձավ ու Երգինքը արտասվեց։ Երկինք միլած երկրիս վրա, Մաքրիր արցունքներդ Թաց, թող իմ Հողը ծաղիկներ տա, Երկրիս վրա արև բաց։ Երկինք միլած Երկրիս վրա, Մաքրիր արցունքներդ Թաց, թող իմ Հողը ծաղիկներ տա, Երկրիս վրա արև Բաց, երկրիս վրա Երկինք միլած։ Երկինք Միլած Երկրիս վրա, Մաքրիր արցունքներդ Թաց, թող իմ հողը Ծաղիկներ տա, Երկրիս վրա արև բաց, Երկրիս վրա արև Բաց, երկրիս վրա Արև բաց։