Heqiatice Na Live

Մի հսկա մարմնում կար մի մեծ սեր ու լեռ Հոգի, Գործնարդար ու բարի, կա է սուրբ նրա Համար։ Մանկության երազ տիեզերքի մի ձեռքով Վիպչել, Իրական դարձավ, բայց երբ մարմինը Հանկարծ լուռ անգամ, այս աշխարհը քեզն Էր էր ու քիչ, ոնց թողեցիր ամեն Ինչ։ Հեքիաթից է նա, ով պարգևում է սիրով է Կռանք, սիրտը քո հիմա մեկ Ուրիշին է տվել օր կյանք։ Չես Կարող քո հոգին դու հանձնել ոչ մեկին ու Անգամ Մայր Հողին, այն Տիրոջն է, Որ միշտ ողջ է քո Հոգին։ Մի ուժեղ մարմնում լույս մի մանուկ էր փխրուն, Ապրուլ, նա ուներ պատգամներ, Ինքը կյանքի սերն է Մեր։ Մի փամփուշտ անուշուշտ Չի կարող սերը սրտից վալել, Նրան պատվիրան խիղճներ մաքուր և ասիկ Թերադրել, այս աշխարհը քեզն էր էր ու Քիչ, ոնց թողեցիր ամեն ինչ։ Հեքիաթից է նա, ով պարգևում է սիրով է Կռանք, սիրտը քո հիմա մեկ Ուրիշին է տվել օր կյանք։ Չես Կարող քո հոգին դու հանձնել ոչ մեկին ու Անգամ Մայր Հողին, այն Տիրոջն է, Որ միշտ ողջ է քո հոգին։ Հեքիաթից է նա, ով պարգևում է սիրով Է կռանք, սիրտը քո հիմա Մեկ ուրիշին է տվել օր կյանք։ Չես կարող քո հոգին դու հանձնել ոչ մեկին ու Անգամ Մայր Հողին, այն Տիրոջն է, Որ միշտ ողջ է։ Հեքիաթից է նա, ով Պարգևում է սիրով է կռանք, Սիրտը քո հիմա մեկ ուրիշին է տվել Օր կյանք։ Չես կարող քո հոգին դու Հանձնել ոչ մեկին ու անգամ Մայր Հողին, այն Տիրոջն է, Որ միշտ ողջ է քո հոգին, Քո հոգին։