Арман Оганесян - Yerevan

Հիշեցի ես մի պահ նորից իմ Երևանը։ Ծառի հովին Նստած ու մեր զուփրա սեղանը, ընկերներիս դեմքերն, Ուրախ երգերն ու տաղը, գնալու եմ ես Երևան, Գուցե և վաղը: Ընկերներիս դեմքերն, Ուրախ երգերն ու տաղը, գնալու եմ ես Երևան, Գուցե և վաղը:Երևան, Երևան գնալու եմ, Հիմնական Երևանում մնալու է: Երևան, Երևան գնալու եմ, հիմնական Երևանում մնալու Է: Ո՞նց մոռանամ պապուս տնկած խաբողի այգին, Նրա տված բերքը՝ համով ու կարմիր կինի: Վարդիները հիշում անկուծ են մեր փողոցի. Գնալու եմ, ցավոտ անեմ իմ Երևանի: Վարդիները հիշում անկուծ են մեր փողոցի。Գնալու եմ, Ցավոտ անեմ իմ Երևանի: Երևան, Երևան գնալու եմ, Հիմնական Երևանում մնալու է: Երևան, Երևան գնալու եմ, հիմնական Երևանում մնալու Է: Սևանի ափին խորոված Իշխանը համով, Արագածի լեռան շունչը մեջս ներհամբ օդ: Աղբյուրն ասեմ, որ հիշեմ էլ չեմ դիմանում, Գնամ, տեսնեմ ընկերներիս իմ Երևանում:Էլ ոչինչ ասեմ, Որ հիշեմ էլ չեմ դիմանում, գնամ տեսնեմ ընկերներիս իմ Երևանում: Երևան, Երևան գնալու եմ, Հիմնական Երևանում մնալու է: Երևան, Երևան գնալու եմ, հիմնական Երևանում մնալու Է: Երևան, Երևան գնալու եմ, հիմնական Երևանում Մնալու է: Երևան, Երևան գնալու Եմ, հիմնական Երևանում մնալու է: Երևա՜ն, Երևան Գնալու եմ, հիմնական Երևանում մնալու է: Երևան, Երևան գնալու եմ, հիմնական Երևանում Մնալու է, հիմնական Երևանում Մնալու է