Унут

Көңүлүм тобо эч Эле, Сен мени Алдадың неге? Кареким Муңга айланып, Жеминде Өчүң бар беле? Унуткун мени эми сагынба, Жолобо жакын менин жаныма. Көңүлүм калды сенин сүйүүңдөн, Кайрылба кайра. Унуткун мени эми сагынба, Жолобо жакын менин жаныма. Көңүлүм калды сенин сүйүүңдөн, Кайрылба кайра. Жалган дан жасап болгон ошол сенин сүйүүңчө, Жаралап кыйнап бүтү саап коюп күйүнтү. Ойнобо сезим менен кайра мени азгырып, Жүрөктү кайра козгоп азап күсүн чалдырып. Болду бүтү ишенбей сүйүүгө сага, Жаралап кеттин эле кайра келип азгырба. Жетшет болди эзбе ансыз деле жүрөктү, Азапта канча жүрдүм айлап жылдап күн санап. Ойлобо өзүңдөй менин таза сүйүүмдү, Акчага сатылган ошол сенин сүйүүңчө. Ишенбей калгам сенин калп ичи сөздөрүңө, Суранам кайрадан тосуп чыкпа күнүмдү. Унуткум болду мени эски күндү козгобо, Сезимди ойногом эски ролүн ойнобо. Көргөнгө көзүм жок эслесем ошол күндү, Жаныма жарым энди кайра жакындаба. Унуткун мени эми сагынба, жолобо жакын Менин жаныма. Көңүлүм калды сенин сүйүүңдөн, Кайрылба кайра. Унуткун мени эми сагынба, Жолобо жакын менин жаныма. Көңүлүм калды сенин сүйүүңдөн, Кайрылба кайра.