Козгобочу эски жарамды

Күн жаратып ай жылдарга алмашып. Азап тарттым ич-ичимден кыйналып. Элесиңди өчүр албай жүрөктөн. Айлам кеттип жалгыздыкка багынып. Ынсыз эле салып болдуң азапты. Унуттум деп айттың мага баарыны. Унуттум деп бүгүн сени турганда. Неге келдин козгоп эски жарамды. Алып кетчи өзүң менен сүйүүңдү. Кайгы салып солгуттуңго үмүттү. Көңүл калды жылмаю жок жүзүңдө. Суранамын тосуп чыкпа күнүмдү. Кайра келип неге мени кыйнайсың. Өчүң барбы айтчи чының угайы. Жақшы сөзүң укпадымго жашоодо. Жылы сүйлөп кайра келип Алдайсың. Болду эми ишенбеймин ардагым. Баары бүткөн үзүп салгам бөт Баарым. Эски күндү козгопо очо эстетип. Жүрөгүмдүн тырма бачы жарасын. Алып кетчи өзүң менен сүйүүңдү. Кайгы салып солгуттуңго үмүттү. Көңүл калды жылмаю жок жүзүңдө. Суранамын тосуп чыкпа күнүмдү. Алып кетчи өзүң менен сүйүүңдү. Кайгы салып солгуттуңго үмүттү. Көңүл калды жылмаю жок жүзүңдө. Суранамын тосуп чыкпа күнүмдү.