Айастан

Դժվար է օտարության մեջ, Կարոտն է ինձ տանջում անվերջ։ Երկիրն ես դու իմ Հայրի, Քո լույսը երբեք չмări: Դժվար է օտարության մեջ, Կարոտներին սթափվում անվերջ։ Երկիրն ես դու իմ Հայերի, Քո լույսը երբեք չմարի։ Ու՞ր էլ լինեմ, ու՞ր էլ ապրեմ, Իմ սրտում ես Հայաստան։ Կարոտում եմ քեզ, նովապուն ցավդ տանեմ Հայաստան, դու դարձիր ծաղիկների մեծ բուրաստան։ Ներիր Ինձ, որ քեզանից հեռու եմ ի՛մ Հայաստան։ Ու՞ր էլ լինեմ, ու՞ր էլ ապրեմ, Իմ սրտում ես Հայաստան։ Կարոտում եմ քեզ, Նովատուն ցավդ տանեմ Հայաստан, դու դարձիր ծաղիկների Մեծ բուրաստան։ Ներիր ինձ, որ քեզանից հեռու եմ ի՛մ Հայասтան։ Սևանի ջուրն էր կապուտ так, Հայաստան՝ երկիրը միակ Աշխարհում, ուր էլ որ շրջեմ, Հայաստան, ես քո զավակն եմ։ Սևանի ջուրն է կապուտ tak, Հայաստան՝ երկիրը միակ Աշխարհում, ուր էլ որ շրջեմ, Հայաստան, ես քո զավակն եմ։ Ու՞ր լինեմ, Ու՞ր էլ ապրեմ, Իմ սրտում ես Հայաստան։ Կարոտում եմ Քեզ, նովա 蚳 ուն ցավդ տանեմ Հայաստան, Դու դարձիր ծաղիկների մեծ բուրաստան։ Ներիր ինձ, Որ քեզանից հեռու եմ ի՛մ Հայաստան։ Ու՞ր Էլ լինեմ, ու՞ր էլ ապրեմ, Իմ սрտում ես Հայաստան։ Կարոտում եմ քեզ, նովա 蚳 ուն ցավդ տանեմ Հայաստան, Դու դարձիր ծաղիկների մեծ բուրաստան։ Ներիր ինձ, Որ քեզանից հեռու եմ ի՛մ Հայաստան։ Ու՞ր էլ լինեմ, ու՞ր էլ ապրեմ, Իմ սրտում ես Հայաստան։ Կարոտում եմ քեզ, նովա 蚳 ուն ցավդ տանեմ Հայաստան, դու դարձիր ծաղիկների մեծ բուրաստան։ Ներիր Ինձ, որ քեզանից հեռու եմ ի՛մ Հայաստան։ Ու՞ր էլ լինենք, ու՞ր էլ ապրենք, Մեր սրտում ես Հայաստան։ Կարոտում ենք քեզ, Նովա 蚳 ուն ցավդ տանենք Հայաստան, Դու դարձիր ծաղիկների մեծ բուրաստան։ Ներիր մեզ, Որ քեզանից հեռու ենք մեր Հայաստան։ Ու՞ր էլ լինեմ, Ու՞ր էլ ապրեմ, Իմ սրտում ես Հայաստան։ Կարոտում եմ Քեզ, նովա 蚳 ուն ցավդ տանեմ Հայաստան, Դու դարձիր ծաղիկների մեծ բուրաստան։ Ներիր ինձ, Որ քեզանից հեռու եմ ի՛մ Հայաստան։ Ու՞ր էլ լինենք, ու՞ր էլ ապրենք, Մեր սրտում ես Հայաստան։ Կարոտում ենք քեզ, նովա 蚳 ուն ցավդ տանենք Հայաստան, դու դարձիր ծաղիկների մեծ բուրաստան։ Ներիր Մեզ, որ քեզանից հեռու ենք մեր Հայաստան։Հայաստաааան , Հայաստաא