Ел көшкенде

Үш ойғырдың басынан ел Көшкенде-ай, қара Желі қобданың желдеткенде-ай. Бейбіт күн деп өлініп, ағайын Ана-ай, ой дүгүдіп ойды мон Беңдеткенде-ай. Алыс кетіп шүдеген, сағынышы Үдеген ағайынға бұл әнім Амандығыңды тілеген. Ешкім кесіп кетпейді, ат Кетілім-ай, ата жұртым шақырды, Аш тесігін-ай. Көшкен елде қарыздар Қаламындай-ай, сен аман бол туған Жер, бақ бесігім-ай. Бұзылмаған қаймағым, керей уақ наймағым, Кімге тастап барасың баян үлдей ау Аймағым? Жер үйігі ойғырда жебе ту Сайау, жылқы мініп барады-ай Жусай-жусай-ай. Жаны жомарт моңғолдар Бауырларым-ай, тумасақ та болып Ед туысқандай-ай. Найман керей уағым, күнгей бетің Шуағым, тілім салтың байлығым, Мөлдір бастау бол бұлағым. Қия Алмасын қиналып сүйектелді-ай, Мөлдір бұлақ қарлы тау Биіктерді-ай. Неге ғана мен ылғи көше берем Ай? Көше беру еншіме тиіп Берді-ай. Ағайынның тілегін айтайын деп Жүретін сағыныштың қиылы ай, қаз Айырылды-ау жүрегім. Алыс кетіп шүдеген, сағынышы Үдеген ағайынға бұл әнім Амандығыңды тілеген. Көніп берін сайлаған, көшуге ел Байлаған ағайынға ақ сапар, ұрпақ Қамыңды ойлаған. Ағайынға ақ сапар, ұрпақ қамын ау Ойлаған.