Mah Pishoni

کاش وصل پنجمی در راه بود. کاش نامش فصل وصل ما بود. میون این همه سرگردونی، دل من گرفته ماه پیشونی. بیا باز دوباره بی تابم کن. منو تو رنگ چشمات خوابم کن. نگو قصه آخرش مرگ منه. داره چشمات منو آتیش می زنه. نگو از تلخی دنیا سیرم. نگو میرم. نگو که می میرم. ای گل بهارم، دشت لاله زارم، قلب داغدارم، سنگ بی مزارم، درد ماندگارم، روز ناگوارم، زخم بی شمارم، زهر روزگارم. خنده هامو با تو از نو ساختم. باز به حرفای تو دل می بستم. میون این همه سرگردونی، اومدم تو قلب تو مهمونی. بی ستون قلبمو می کندم. شکل خنده هات شدم می خندم. چشمات از صد تا غزل بهتر شد. خنده هات قنچ ولی پرپر شد. ای گل بهارم، دشت لاله زارم، قلب داغدارم، سنگ بی مزارم، درد ماندگارم، روز ناگوارم، زخم بی شمارم، زهر روزگارم.