Amire Bi Gazand

عجب سروی، عجب ماهی، عجب یاقوت و مرجانی. عجب جسمی، عجب عقلی، عجب عشقی، عجب جانی. عجب لطف بهاری تو، عجب میر شکاری تو. در آن غمزه چه داری تو، به زیر لب چه می خوانی؟ عجب حلوای قندی تو، امیر بیگزندی تو. عجب ماه بلندی تو، که گردون را بگردانی. تویی کامل، منم ناقص، تویی خالص، منم مخلص. تویی سور و منم راقص، من اسفل، تو معلایی. عجب حلوای قندی تو، امیر بیگزندی تو. عجب ماه بلندی تو، که گردون را بگردانی. به هر چیزی که آسیبی کنی، آن چیز جان گیرد. چنان گردد که از عشقش، بخیزد صد پریشانی. مروج کن دل و جان را، دل تنگ پریشان را. گلستان ساز زندان را، بر این الواح زندانی. عجب حلوای قندی تو، امیر بیگزندی تو. عجب ماه بلندی تو، که گردون را بگردانی. عجب حلوای قندی تو، امیر بیگزندی تو. عجب ماه بلندی تو، که گردون را بگردانی.