Naavak

لفظی کسی شیرین، قدی بلند، چابک. روحی لطیف، زیبا، چشمی خوش کشیده. یاقوت جان فضایش از آب لطف زاده. شمشاد خوش خرامش در ناز پروریده. تا که کشف عتیبت از چشم دل فریبت، روزی که رشمی کن ای یار برگزیده. آن لعل دلکشش بین، آن خنده دلاشوب، آن رفتن خوشش بین، آن کام آرامیده. آه لاحوی سیاه چش، از دل ما برون شد. یاران چه چاره سازند با این دل رمیده. ز هر تا توانی اهل نظر نیازار. دنیا مفر ندارد ای نور هر دو دیده. هر زاهدی که دیده یاقوت جان فضایش. سجاد ترک کرده پیمان در کشیده. تا که کبوتر دل باشد تو مرغ بسم الله. از زخم نابک تو در خاک و خون تبیده. تا که کشف عتیبت از چشم دل فریبت، روزی که رشمی کن ای یار برگزیده. آن لعل دلکشش بین، آن خنده دلاشوب، آن رفتن خوشش بین، آن کام آرامیده. ای از فروغ رویت روشن چراغ دیده. خوش در از چشم مستت چشم جهان ندیده. همچون تو نازنینی سر تا قدم لطافت، کیتی نشان نداده، پیزت نیافریده. همچون تو نازنینی سر تا قدم لطافت، کیتی نشان نداده، پیزت نیافریده. همچون تو نازنینی سر تا قدم لطافت، کیتی نشان نداده، پیزت نیافریده. همچون تو نازنینی. کیتی نشان نداده.