Zendanban

اشکات مثل گل توی باد، پرپر زدن پرپر شدن. طفلی چشای خوشگلت با گریه خوشگل تر شدن. با ماهیای قرمزت همدم شدی، دریا شدی. وقتی که مردن ماهیات غمگین شدی، تنها شدی. من ماهیای قلب تو، کشتم که دیوونت کنم. زنجیر ساختم از خودم تا بندیه خونت کنم. غمگین شدی، ابری شدی. ابری شدی، تنها شدی. هی پشت ابرای خودت پنهون شدی، پیدا شدی. بارون شدی، بند اومدی. غمگین شدی، لاغر شدی. انقدر سوزوندم تو رو تا اینکه خاکستر شدی. بارون شدی، بند اومدی. غمگین شدی، لاغر شدی. انقدر سوزوندم تو رو تا اینکه خاکستر شدی. طفلی تو که من صاحب تاریکی زندانتم. تاریک تر من چون که من چند ساله زندانبانتم. چند وقته فکر رفتنی، اما تألل می کنی. چند ساله میرنجونمت، اما تحمل می کنی. بارون شدی، بند اومدی. غمگین شدی، لاغر شدی. انقدر سوزوندم تو رو تا اینکه خاکستر شدی. اصرار من بیهوده بود. خاکسترت با باد رفت. من سوختم تا سوختم خاکسترم از یاد رفت. بارون شدی، بند اومدی. غمگین شدی، لاغر شدی. انقدر سوزوندم تو رو تا اینکه خاکستر شدی. بارون شدی، بند اومدی. غمگین شدی، لاغر شدی. انقدر سوزوندم تو رو تا اینکه خاکستر شدی.