Bist Hezar Arezoo Original Mix

ای همه خوبی تو را، پس تو کراییkra. ای گل در باغ ما، پس تو کجایی کجا. سوسن با صد زبان، از تو نشانم نداد. گفت رو از من مجو، غیر دعا و ثنا. سرو اگر سر کشید، دقد تو کی رسید. نرگس اگر چشم داشت، هیچ ندیدو تو را. هر طرفی صف زده، مردم و دیو و دده. لیک در این میکده، پای ندارند پا. از کرمت من به ناز، می نگرم در بغا. کی به فریبد شها، دولت فانی مرا. بیست هزار آرزو، بود مرا پیش از این. در هوس خود نماند، هیچ امانی مرا. ای که به هنگام درد، راه نجاتی مرا. ای که به تلخی فقر، گنج روانی مرا. سجده کنم من به جان، روی نهَم من به خاک. می گویم از اینها همه، عشق فلانی مرا. هر نفس آواز عشق، می رسد از چپ و راست. ما به فلک می رویم، از تماشا گراست. ما به فلک بوده ایم، یار ملک بوده ایم. باز همان جا رمیم، چون که آن شهر ماست. گوهر پاک از کجا، عالم خاک از کجا. بر چه فرود آمدی، بار کنید این چه جاست. بخت جوان یار ما، دادن جان کار ما. قافله سالار ما، بغر جهان با ظفاست. از کرمت من به ناز، می نگرم در بغا. کی به فریبد شها، دولت فانی مرا. بیست هزار آرزو، بود مرا پیش از این. در هوس خود نماند، هیچ امانی مرا. ای که به هنگام درد، راه نجاتی مرا. ای که به تلخی فقر، گنج روانی مرا. سجده کنم من به جان، روی نهَم من به خاک. می گویم از اینها همه، عشق فلانی مرا.