Pesaram

پدرم اینجا و مادرم اینجا و وطنم ایرانه. آخه من کجا برم؟ همه جا جز اینجا واسه من زندانه. عشق من اینجا و پسرم اینجا و اهل کردستانه. مرده و زنده من عشق لب دنبال خاک خوزستانه. آخه من کجا برم؟ رمضوناش رنگ ربانای مست شجریان باشه یا مؤذن زاده اذان افطارش جادوی خلوتیه شهر تهران باشه. بچه غمگین شادخرم شهرم که تموم دنیاش قد آبادانه. دل تنگم خونه، دل خونم مست سرخی خورشید غروب هورموزگانِ. من غریبم همه جا مثل ابر پاییز همه جا میبارم. اما تو خاک خودم موندن و مردنمو بیشتر دوست دارم. آخه من کجا برم؟ رمضوناش رنگ ربانای مست شجریان باشه یا مؤذن زاده اذان افطارش جادوی خلوتیه شهر تهران باشه. چاوشی خون تو و مردم تنهایم تکیه کن به قلب من تا ابد همراهتم. چاوشی خون تو و مردم تنهایم تکیه کن به قلب من تا ابد همراهتم.