Bamdad Khomar

آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت آیا چه خطا دید که از راه خطا رفت؟ تا رفت مرا از نظر آن چشم جهان بین که از واقف ما نیست که از دیده چهاره رفت. دور از رخ تو دم به دم از گوشه ی چشمم سیلاب سرشک آمد و توفان بلا رفت. از پای گُتاختیم چو آمد غم هجران در درد مردیم چو از دست نوا رفت. آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت آیا چه خطا دید که از راه خطا رفت؟ تا رفت مرا از نظر آن چشم جهان بین که از واقف ما نیست که از دیده چهاره رفت. آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت آیا چه خطا دید که از راه خطا رفت؟ تا رفت مرا از نظر آن چشم جهان بین که از واقف ما نیست که از دیده چهاره رفت. بر شب نرفت از گذر آتش دل دوش آن دود که از سوز جگر بر سر ما رفت. دل گفت وصالش به دعا باز توان یافت عمر ریست که عمرم همه در کار دعا رفت. آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت آیا چه خطا دید که از راه خطا رفت؟ تا رفت مرا از نظر آن چشم جهان بین که از واقف ما نیست که از دیده چهاره رفت.