Postchi (Post Man)

منی که کل عمرمو پی کسی نرفتم و پی کسی نیومدم، پشت سر قطار تو مثل یه پستچی خیس فقط رکاب می زدم. شب بلند بدرقه، شب همیشه رو سیاه، شبی عمیق مثل آه، خودم سوار کردم و رسوندمت، رسوندمت، رسوندمت به پرتگاه. هزار سال دیگه که هم غم تموم باغچه رو یه شور زار می کنه، برو فقط نگاه کن با خنده هام با صورتم زمان چیکار می کنه؟ اگه هنوز تو خلوتت یادی ازم نمی کنی یعنی که کم گذاشتم، مرور کن، مرور کن، منو به خاطرت بیار با خنده ای که داشتم. هزار سال دیگه که هم غم تموم باغچه رو یه شور زار می کنه، برو فقط نگاه کن با خنده هام با صورتم زمان چیکار می کنه؟