Sharhe Alef

زنده کنی جان من، جان شاد افتان من. روح دهی مرده ام، مرده ی گریان من. ای همه ی جان من، رونق دادگان من. کی بگوشاهی دری، بر در زندان من. اشک امانم برید، باز گلویم درید. کاش فراوان شوی، بر شب بهاران من. ریح شما را فقط، خود بدهی راه هایی. شبم بی تو نیست، رایه و ریحان من. هرچه که دارم ز تو، کاش خود داشتم. پیش تو قربان کنم، شاهد قربان من. هرچه سیه دل من است، جبر شیطان گشان. نور بفرما ای نور، بر رخش سوزان من. روح شما از الست، پاک به جانم لذیذ. رو سیاه از روی طال، رحمت و رحمان من. جبر چه باشد ز تو، راه خطا اختیار. در تو نگنجد خطا، فرصت جبران من. صبر کنم بر روی خط، تا که شروعم رسد. رخت بندم ز خاک، اول پایان من. جبر تا شیطان بود، شرح الف. این بود. در بزم که آمدی، اکبر اوزان من. جبر تا شیطان بود، شرح الف. این بود. در بزم که آمدی، اکبر اوزان من.