Aghlo Kherad

طعمه کنی دهان من، طعم به دیگران دهی. نم ندهی به کشت من، آب به این و آن دهی. جان منی و یار من، دولت پایدار من. باغ من و بهار من، باغ مرا خزان دهی. یا جهت ستیز من، یا جهت گریز من. وقت نبات ریز من، وعده امتحان دهی. عود که جود می کند، بهرت و دود می کند. شیر سجود می کند، چون به سگ استخوان دهی. برگذرم ز نه فلک، گر گذری به کوی من. پا نهَم بر آسمان، گر به سرم امان دهی. درد و جهان به ننگرد، آن که بدو تو بنگری. خسرو به خسروان شود، گر به گدا تو نان دهی. گه بکشی گران دهی، گه همه را یگان دهی. یک نفسی چنین دهی، یک نفسی چنان دهی. جان منی و یار من، دولت پایدار من. باغ من و بهار من، باغ مرا خزان دهی. یا جهت ستیز من، یا جهت گریز من. وقت نبات ریز من، وعده و امتحان دهی. برگذرم ز نه فلک، گر گذری به کوی من. پا نهَم بر آسمان، گر به سرم امان دهی. از دخترت فقیر تو، پرورشش ز شیر تو. چو نشود ز تیر تو، آج بدون کمان دهی. از دخترت فقیر تو، پرورشش ز شیر تو. چو نشود ز تیر تو، آج بدون کمان دهی.