Bare Soltan

تیز دَوَم، تیز دَوَم تا به سواران برسم. نیز شَوَم، نیز شَوَم تا بر جانان برسم. خوش شده ام، خوش شده م. پاره آتش شده ام. خوانه بسوزم، بروم تا به بیابان برسم. خاک شوم، خاک شوم تا ز تو سرسبز شوم. خام شوم، سجده کنان تا به گلستان برسم. چرخ بد جای شرم، خاک بد جای تلف. باز رهزم ز این دو خطر چون بر سلطان برسم. عالم این خاک و هوا، گوهر کفر است و پناه. در دل کفر آمده ام تا که به ایمان برسم. آن شه موزون جهان، عاشق موزون طلبد. شد رخ من سکه زر تا که به میزان برسم. رحمت حق آب بود جز که به پستی نروَد. خاکی و معروف شوم تا بر رحمان برسم. هیچ طبیبی ندهد بی مرضی حب و دوا. من همگی درد شوم تا که به درمان برسم. رحمت حق آب بود جز که به پستی نروَد. خاکی و معروف شوم تا بر رحمان برسم. هیچ طبیبی ندهد بی مرضی حب و دوا. من همگی درد شوم تا که به درمان برسم. تیز دَوَم، تیز دَوَم. نیز شَوَم، نیز شَوَم. خوش شده ام، خوش شده ام. خام شوم. خام شوم، سجده کنان. چرخ بد جای شرم. تا بر سلطان برسم. تا سلطان برسم.