Chang

همه هست آرزوییم که ببینم از تو رویی. چه زیان تو را که من هم برسم به آرزویی. به کسی جمال خود را ننموده ای و بینم همه جا به هر زبانی بود از تو گفتگویی، گفتگویی. غم و درد و رنج و محنت همه مستعد قتلم. تو ببر سر از تن من، ببر از میانه گویی. به ره تو بس که نالم، ز غم تو بس که مویم. شده ام ز ناله نالی، شده ام ز مویه مویی. همه خوش دلین که مطرب بزند به تار چنگی. من از آن خوشم که جنگی بزنم به تار مویی. به نمود تیر روزم ز تم سیاه چشمی. به نمود مو سپیدم ز نم سپید روویی. چه شود که راه یابد سوی آب دشنه کامی؟ چه شود که کام جوید ز لب تو کام جویی؟ شود این که از ترحم دمی سهاب رحمت. من خشک لب هم آخر ز تو در کنم گلویی، ز تو در کنم گلویی. بشکست اگر دل من به فدای چشم مستت. سر خُم می سلامت شکند اگر سبویی. همه هست آرزوییم که ببینم از تو رویی. چه زیان تو را که من هم برسم به آرزویی. همه خوش دلین که مطرب بزند به تار چنگی. من از آن خوشم که جنگی بزنم به تار مویی. به نمود تیر روزم ز تم سیاه چشمی. به نمود مو سپیدم ز نم سپید روویی. سپید