Gonjeshke Parideh

ای یار جفا کرده پیوند بریده. این بود وفا دایی و عهد تو ندیده. در کوی تو معروفم و از روی تو محروم. گرگ دهان آلوده یوسف ندریده. ما هیچ ندیدیم و همه شهر بگفتند. افسانه مجنون به لیلی نرسیده. در خواب یزیده لب شگیره گلانداز. از خواب نباشد مگر انگشت گزیده. بس در طلبَت کوشش بی فایده کردیم. چون طفل دوان در پی گندشک پریدе. میلَت به چه مانند به خرابیدن طاووس. غمزت به نگه داشتن آهوی رمیده. مشتاق توام با همه جُرمی و کفایی. محبوب منی با همه جرمی و خطایی. من خود به چه ارزَم که تمنای تو ورزم. در حضرت سلطان که برد نام گدایی. خود کشته ی ابروی توام من به حقیقت. گر کشتنی ام باز بفرنای به ابروی. بر یاد بنا گوش تو بر باد دهنجان. تا باد مگر پیش تو بر خاک نهد روی. بس در طلبَت کوشش بی فایده کردیم. چون طفل دوان در پی گندشک پریدِه. میلَت به چه مانند به خرابیدن طاووس. غمزت به نگه داشتن آهوی رمیده.