Akharin Autobus

اوج گرفتی و من قفس شدم از تو حضرت آزادی و بال بالم شد. یه روز دیدم تو، تازه شدم از نو. یه روز از تو گذشت، هزار سالم شد. سکوت تو مثل یه راز سر بسته بین تولد و مرگ شناورم میکرد. نفس کشیدم تو قوطی در بسته. از اینکه پروانم، مکدرم میکرد. دست که می بردی به کوله بار سفر، دخیل می بستم به دستگیره در. دخیل می بستم به جاده های ابوس. دخیل می بستم به آخر این اتوبوس. دست که می بردی به کوله بار سفر، دخیل می بستم به دستگیره در. دخیل می بستم به جاده های ابوس. دخیل می بستم به آخر این اتوبوس. غدا میگن دلت بزرگ نبود، دلت یه زندونه، یه چهار دیواری. تصورم از تو دود هوا شد رفت تا هی صعود کنم به زیر سیگاری. صعود میکردم به قله چشمات، صعود میکردم مهم نبود برام. دلم میخواست که تو رو حفظ کنم تو صدام. هیچی به غیر از تو مهم نبود برام. چشم که مینداختی به آینه راه چمدون، پناه می بردم به کوچه با بارون. چشم که می بستی روی پناهی من، پناه می بردم به نامید شدم. دست که می بردی به کوله بار سفر، دخیل می بستم به دستگیره در. دخیل می بستم به جاده های ابوس. دخیل می بستم به آخر این اتوبوس.