Changiz

چه کردی با خودت چاووش خون خاک بی ظاهر؟ چه کردی با خودت بغض خیابانای بی آبرু؟ مؤذن زاده داره رو مزارت نوحه می خونه. چه کردی با خودت آواز خون شهر بی شاعر. چه دردی می کشه عاشق فقط پاییز می دونه. خراسان از چه می ناله فقط چنگیز می دونه. عذاب عرض روی را گل جالیز می دونه. مؤذن زاده داره رو مزارت نوحه می خونه. منو بعد تو با داهیه پریشون خون بغل کردن. گل توفان شدم موج منو اوج غضب کردن. وجودم آش و لاش انفجار ادما آدم شد. پس از تو روی من بمبای خون ساهم عمل کردن. نگاه کن من همون کوهم که روزی پرپرم کردی. دل آتش زبونم کو چرا خاک سرم کردی؟ نگاه کن این همون کوهه که آخر پرپرش کردی. چرا خاک سرش کردی؟ چرا خاک سرش کردی؟ گمونم واژه ها مغز منو میدان مین کردن. نگو تو جمجمم افراد استالین کمین کردن. حلالم کن تو ای پای جنون سر به دار من. که دیدار تو ممکن نیست حتی بر مزار من. حلالم کن تو ای پای جنون سر به دار من. که دیدار تو ممکن نیست حتی بر مزار من.