Hamrahe Khak Arreh

همراه خاکره تف می کنم طعم بیدار بودن را. با سرفه ام در خواب حس می کنم درد نجار بودن را. از نردبان بودن بسیار غمگینم. از آسمان بودن بسیار غمگینم. تمرین کنم باید دیوار بودن را. چون فوج ماهی ها در نفت می میرم. دریای آلوده دارد به آرامی کم می کند از من بسیار بودن را. وقتی نمی میرم هم دردسر سازم هم دست و پاگیرم. اما به هر تغییر باید تحمل کرد، سربار بودن را. وقتی نمی میرم هم دردسر سازم هم دست و پاگیرم. اما به هر تغییر باید تحمل کرد، سربار بودن را. در سینه ام بمبا با کوهی از غم ها پیوسته لرزیدم. پس دفن خود کردم همراه آدم ها، جاندار بودن را. روزی اگر زاغی روباه را بلعید جای تأسف نیست. ای هات اگر روزی صابون بیاموزد، مکار بودن را. بیرون تر آویزه است از گور من بهرام، از کوزه ام خیام، از مستی ام حافظ، سر مشق می گیرد، هشیار بودن را. وقتی نمی میرم هم دردسر سازم هم دست و پاگیرم. اما به هر تغییر باید تحمل کرد، سربار بودن را. وقتی نمی میرم هم دردسر سازم هم دست و پاگیرم. اما به هر تغییر باید تحمل کرد، سربار بودن را.