Ey Mahe Mehr

مادر مداد قرمز من کو؟ کو لقمه های نان و پنیرم؟ آخر چگونه بیست بگیرم وقتی که دست های فقیرم فردای درس آن همه باید در جست وجوی کار بمیرند؟ ای ماه مهر زهر هلاهل بازک زنگ های سلاسه روزی هزار بار بمیرند تا کودکان به وقت دبستان از ترس امتحان نهایی با نمره ی چهار بمیرند ای ماه مهر، ماه بد اخلاق با ایده های محکم و خلاق ما را بزن به خط کشی از چوب ما را بزن به ترکهٔ مرطوب تا در درون کودک دیروز مردان بی شمار بمیرند مادر مداد قرمز من کو؟ کو لقمه های نان و پنیرم؟ آخر چگونه بیست بگیرم وقتی که دست های فقیرم فردای درس آن همه باید در جست وجوی کار بمیرند دل بادبادکی ست حصیری آهی که می بزد دل ما را تا اوج می برد به اسیری با هر نخ گریده شهیدی دل های رفته را بگذارید در اوج افتخار بمیرند در این کلاس های رفوزه لای کتاب های عجوزه ما چیستیم بر در کوزه؟ سقاها علم دست به جانبان تا گوشه های تشنه به دست چک های آبدار بمیرند روزی هزار بار بگو آب روزی هزار بار بگو نان مادر مرا ببر به دبستان تا روی شاخه های جوانم گنجشک های توی دهانم روزی هزار بار بمیرند مادر مداد قرمز من کو؟ کو لقمه های نان و پنیرم؟ آخر چگونه بیست بگیرم وقتی که دست های فقیرم فردای درس آن همه باید در جست وجوی کار بمیرند؟ بمیرند، بمیرند، بمیرند