Ma Bozorgo Nadanim

ما بزرگ و نادانیم مثل گاو و می نوشیم مرتعی سرابی را قحطی است و می دانیم گریه قبر خواهد کرد اسب های آبی را هم دراشت و غمینیم هم سیاه و بدبینیم هم برای آبادی قطره ای نمی باریم هم نگه نمی داریم حرمت خرابی را شب که می شود خوابیم صبح و ظهر هم خوابیم اعصر هم که تا شب تاب شب دوباره تا شب تاب توی خواب می بینیم روز آفتابی را خوب، خوب و خوشبختیم خشک و سفت و سرسختیم ما در اوج تنهایی چون زنان هرجایی خوبِ خوب می دانیم راه دوستیابی را گاو، اسب، انسانیم حافظان عرفانیم حامیان زن هستیم بندگان تن هستیم پاس پاس می داریم عشق رختخوابی را علم درنوردیده ساختار پیچیده جاهلان فهمیده ما را با ته آروزی درک می کنیم آیا؟ بهم اقتصادی را مفلسیم در خوردن ممسکیم در مردن ما که از خسیسان و جمله کاسه لیسانیم ترک می کنیم آیا این گدا مآبی را؟ رخت بخت پوشیدیم مثل گاو نوشیدیم مثل اسب کوشیدیم مثل اشک دوشیدیم گریه قبر کرد آن گاو اسب های آبی را خوب، خوب و خوشبختیم خشک و سفت و سرسختیم ما در اوج تنهایی چون زنان هرجایی خوبِ خوب می دانیم راه دوستیابی را گاو، اسب، انسانیم حافظان عرفانیم حامیان زن هستیم بندگان تن هستیم پاس پاس می داریم عشق رختخوابی را از اساس استادیم در جناز استادیم فاضلیم در دانش فاضلیم در خامش ارج می نهیم اما شعر فاضل آبی را