Be Rasme Yadegar

نشد با شاخه هام بغل کنم تو رو. نشد، نشد، نشد. برو، برو، برو. پراده داشتم بدون کاشتن که عادتت بدم به ریشه داشتن. که عادتت بدم یه گوشه بند شی به مبتلا شدن علاقه مند شی. نشد که از دلم جدا کنم تو رو. نشد، نشد گلم. برو، برو، برو. نشد که بی دهن صدا کنم تو رو. تمام حرف من برو، برو، برو قدیما هر گلی شناسنامه داشت. تموم میشد و بازم ادامه داشت. تو شیشه گلاب، تو شعر شاعرا، تو گلفروشی ها، تو جیب آبرا. همون کسا که از تو باغچه چیدنت توی خیالشون ادامه میدنت. نشد که از دلم جدا کنم تو رو. نشد، نشد گلم. برو، برو، برو. نشد که بی دهن صدا کنم تو رو. تمام حرف من برو، برو، برو تو داری از خودت فرار میکنی. داری با ریشه هات چیکار میکنی؟ برو، برو ولی به رسم یادگار شناسنامتو تو خونه جا بذار. برو، برو ولی به رسم یادگار شناسنامتو تو خونه جا بذار. برو به رسم یادگار شناسنامتو تو خونه جا بذار.