Joz

من بی تو چیزی نیستم جز پرده ی بی آفتاب، جز اون وقت خواب کهنه و لیوان آب و قرص خواب. من بی تو چیزی نیستم جز خونه ی بی پنجره، جز آدمی که غربتش از مرگ طولانی تره. من بی تو چیزی نیستم جز چند تا ابر بی قرار. من بی تو چیزی نیستم جز، آه جز گرد و غبار. من بی تو چیزی نیستم جز چند تا ابر بی قرار. من بی تو چیزی نیستم جز، آه جز گرد و غبار. یادم بده کاری کنم جوری بهم عادت کنی که زیر چتر گریه هام احساس امنیت کنی. یادم بده کاری کنم بی وقفه با من سر کنی. من شعر بنویسم برات، تو شعرهامو از بر کنی. کاشکی به گوشت می رسید دارم چه رنجی می برم. به پا غرورم نشکنه، من از تو دل نازک ترم. من بی تو چیزی نیستم. من بی تو اصلا نیستم. شاید کسی که آرزویه دنبالشی من نیستم. من بی تو چیزی نیستم جز چند تا ابر بی قرار. من بی تو چیزی نیستم جز، آه جز گرد و غبار. من بی تو چیزی نیستم جز چند تا ابر بی قرار. من بی تو چیزی نیستم جز، آه جز گرد و غبار.