Yousef

افسوس بود و جز افسوس چیزی به شب نمی تابید. هر چشمه ای که می خشکید از چشم ماه می افتاد. از روزگار دلگیرم ای کار رنج آخر داد. یوسف اگه برادر داشت کی توی چاه می افتاد؟ دل چشمه بود و می جوشید وقتی خدا واسه مردم هر روز یه کوزه رو می شکست از تیکه هاش دل می ساخت. از تیکه تیکه قلبم ای کوزه ساز در ماه هر شب واسه منه تنها از خون و خاک دل می ساز. بکار و بچین، بچین و ببخش زمین خدا برای همه ست. دلین و نترس، نترس و بگو خدای تا ابد خدای همه ست. خدای همه ست. خدای تا ابد خدای همه ست. تا چشم کار می کردم تا اعتماد می کردم چشمم به هرچی که می دید بی اعتمادتر می شد. مجنون دردمندی از سردرد و دردسر بودم با قلب سنگ که تازه دردم زیادتر شد. خشکیده تر شدم ای ماه عکست توی کدوم چشم ست؟ اینجا که هرچی می بینم دارونه تنگ و تاریکه. اینجا که هرچی می گردم راهی به سرمنراهی نیست روح بزرگ من دید این دنیا چقدر کوچیکه. بکار و بچین، بچین و ببخش زمین خدا برای همه ست. بکار و بچین، بچین و ببخش زمین خدا برای همه ست. دلین و نترس، نترس و بگو خدای تا ابد خدای همه ست.