Khaterehaye Mordeh

گرد و غبار دوری، رو قاب سرد و خالی. عکس دو تا پرنده، رو شاخه های قالی. نه پنجره، نه گلدون، نه شیروانی، نه ناودون. آینه ی پینه بسته، رو تاختچه شکسته. خاطره های مار، دمان زنده کن. دنیا مو از پنجره، آکنده کن. بابا پرش کن، آینه رو نگاه کن. پرنده های قالی رو رها کن. به خونه ی خیال من جون بده. به دفتر من سر و سامون بده. به خونه ی خیال من جون بده. به دفتر من سر و سامون بده. چند تا اتاق تاریک، چند تا چراغ خاموش. یه میز بی صندلی، یه دفتر فراموش. حیاط سرد پاییز، با یک درخت تنها. یه حوض و چند تا ماهی، خسته سوز و سرما. بازم بکار تو دست من بهارو. بازم بیا جون بده ماهیارو. تکیه بده به تنه درخت خونه. ای که نگات برام یه سایبونه. به خونه ی خیال من جون بده. به دفتر من سر و سامون بده. به خونه ی خیال من جون بده. به دفتر من سر و سامون بده.