Parandeye Ghamgin

بگو چه مرگته که دوباره می خونی؟ دوباره بی فایده ست، خودت که می دونی. بگو چه مرگته که بازم پر از حرفی؟ سر و پات آتیشی تو این شب برفی. هنوز منتظری بیاد و یارت بشه. بهارت آ مَرده، دلت چقدر خوشه. پرنده ای اما اسیر کوچه خودت. همیشه هم می رسی به هیچ و پوچ خودت. نگاه به آینه بکن، چقدر شکسته شدی. شکستن تمام، چه بد شکسته شدی. سحر تو راهه و تو دوباره بی تابی. چه مرگته دل من، چرا نمی خوابی؟ نگو بهار چی شده، پرنده قهری. برای هیشکی نخون، به پای هیشکی نشین. نگو بهار چی شده، پرنده قهری. برای هیشکی نخون، به پای هیشکی نشین. بگو چه مرگته که دوباره می خونی؟ دوباره بی فایده ست، خودت که می دونی. بگو چه مرگته که بازم پر از حرفی؟ سر و پات آتیشی تو این شب برفی. هنوز منتظری بیاد و یارت بشه. بهارت آ مَرده، دلت چقدر خوشه. پرنده ای اما اسیر کوچه خودت. همیشه هم می رسی به هیچ و پوچ خودت. نگاه به آینه بکن، چقدر شکسته شدی. شکستن تمام، چه بد شکسته شدی. سحر تو راهه و تو دوباره بی تابی. چه مرگته دل من، چرا نمی خوابی؟ نگو بهار چی شده، پرنده قهری. برای هیشکی نخون، به پای هیشکی نشین. نگو بهار چی شده، پرنده قهری. برای هیشکی نخون، به پای هیشکی نشین. نگو بهار چی شده، پرنده قهری. برای هیشکی نخون، به پای هیشکی نشین. نگو بهار چی شده، پرنده قهری.