Haraj

تنه به تنه میگن و خسته نمیشن آدما. با این همه زخم زبون مثل آتیشن آدما. عروسی تو با کیه که من خبردار شدم؟ کی اومد و چی گفت که من پیش چشات خوار شدم؟ روز عروسی تو آقا عزا گرفتن منه. تو شادیو ببین که غم چه جور دلم رو میشکنه. خیال نمیکرد دلم که بی خیال من بشی. اما تو بی خیالی با این محال مال من بشی. منتظرم نموندی، تو ازدواج کردی. آتیش زدی به هستی، مشقو حراج کردی. مرده خنده هاتو به خاک غم سپردی. رفتی و این قمارو از من ساده بردی. روا نبود که اینجوری از دل تو جا بمونم. روا نبود با این همه تنهایی تنها بمونم. حیف دلم که پیش تو موند و به هیشکی دل نبست. حیف دل زبور من که عاشقت بوده و هست. روا نبود که اینجوری از دل تو جا بمونم. روا نبود با این همه تنهایی تنها بمونم. حیف دلم که پیش تو موند و به هیشکی دل نبست. حیف دل زبور من که عاشقت بوده و هست.