XOTIRALAR BO‘LMASA EDI

Yuragimda qolgan izlar bitmasa, Ko‘zlarimda yig‘lagan tunlar ketmasa, Bir umrga ketganing rost bo‘lsa ham… Xotiralar yuragimni yirtmasa edi… Sen ketding-u, lekin izing qolibdi, Har bir yo‘lda so‘zing aks-sado bo‘libdi, Unutaman dedim ming bor o‘zimga… Lekin yurak seni tashlab qo‘ymabdi… Xotiralar bo‘lmasa edi… Yurak bunchalar sinmasa edi… Sen ketgan yo‘llar jim bo‘lsa edi… Isming tilimda qolmasa edi… Xotiralar bo‘lmasa edi… Tunlarimda sog‘inch kelmasa edi… Bir bor bo‘lsa ham unutardim seni… Yuragim seni eslamasa edi… Ko‘chalar ham seni eslatib turar, Har burchakda izing meni kutib turar, Birga kulgan oddiy damlar hamon… Ko‘zlarimda yosh bo‘lib oqib turar… Bir surat bor — kulib turibsan unda, Men esa yoningda… hali baxtli holda, Endi esa o‘sha suratga qarab… O‘zimni topolmay qolaman yana… Nega sevgi shunday og‘ir dard ekan… Nega ketgan odam qaytmas ekan… Nega yurak unutishni bilmaydi… Nega xotira ham o‘chmas ekan… Xotiralar bo‘lmasa edi… Men ham boshqacha yashardim balki… Sen bilan emas, sensiz kulib… Yuragimni tiklab olardim balki… Ammo hayot shunaqa ekan… Sevgan yurak yutqazar ekan… Ketgan odam baxtli bo‘lsa ham… Qolgan yurak yig‘lar ekan…