Inson

Hava yetmayapti nafas bering deb o'lgan insonlarni Unutma inson. Shundoq ham ajalning o'ljasi sensan, Yostig'ingni o'zing quritma inson. Qara o'l ichida yonyapti dunyo, Gul ketib kul bilan qolyapti dunyo. Ochlikdan adori qurganlarini ko'ziga qarolmay Qolyapti dunyo. To'fonlar to'ltardi ilm ani topsa, Suv bosdi qishloq va shaharlarini. Urush to'xtamagan sho'rlik yurtlardan qushlar ham Uzdilar qadamlarini. Sizlar boshimga tosh bo'lib tushdi, Devorlar tagida qolgandek bo'ldim. Vayronadan qo'rqib qaragan qizni ko'zidek yig'ladi Bechora ko'nglim. Tugab borayapti vaqti dunyoni. Uyqongin ey inson, g'aflatdan uyqon. Yaqinlashib kelar hisob zamoni. Uyqongin ey iman, uyqon ey vijdon. Shunga kiradi o'lgan go'daklar, Qo'lchasiga tuproq to'lgan go'daklar. Nafsiga sig'ingan odamlarni deb, Bemahal qabrni ko'rgan go'daklar. Bilsak tashlasa tuproq ekanmis, Ezg'ilab tashlasa o'shaq ekanmis. Bu kunlar bekorga boshga kelmadi, Biz desa o'zilar yaproq ekanmis. Kelinglar dunyoni duo qilaylik, Insonlik burchini ada qilaylik. U bizlarga vafo qilmasa mayli, Bizlar haqqimizga vafo Qilaylik. Tugab borayapti Vaqti dunyoni. Uyqongin ey inson, g'aflatdan uyqon. Yaqinlashib kelar Hisob zamoni. Uyqongin ey iman, uyqon ey vijdon. Tugab borayapti vaqti dunyoni. Uyqongin ey inson, g'aflatdan uyqon. Yaqinlashib kelar hisob zamoni. Uyqongin ey iman, uyqon ey vijdon.