Kölgə

Ay kimi gizlənmə buludlarda, yoxsan əzizim neçə müddətdir. Sən bir ümid ver mənə şam boyda, baxmaram aləm qara zülmətdir. Mən gecələrdən niyə qorxum ki, qorxudan onsuz ürəyim yaradır. Mən niyə qorxum ki, qaranlıqdan taleyim ondan daha çox qaradır. Olsa da qəm möhnət ucunda, yarım o imkanı yaratmaz, Kölgəsi durmuş baş ucumda, o məni yatızdırmasa yatmaz. Zülmin əlində məni tək qoyma rəhm eləməz gözdən axan yaşa o, Rəhm olar ancaq yumşaq qəlbdə, səndəsə çoxdandı dönüb daşa o. Gözdən axan yaş elə acizdir, bəlkə gəlib insafa yumşalasan, Yollarının qurbanı çıx gəl ki, dərdin əlindən məni tez alasan.