Еду я дадому

Хлопчыкам маленькім у юнацтве на беразе Шырокага Дняпра Марыў я пра скарбы і багацтвы, А лепшых скарбаў у жыцці няма. Еду я дадому ў Дубровна, і адтуль, Адтуль мае бацькі. У душы спакой і сэрца б'ецца роўна на беразе Шырокай той ракі. Еду я дадому ў Дубровна, і адтуль, Адтуль мае бацькі. У душы спакой і сэрца б'ецца роўна на беразе Шырокай той ракі. Зорачкі ў небе засвяцілі, месяц Паказаўся із-за хмар. Мясціны я люблю, дзе праляцелі табуны Маіх юнацкіх мар. Еду я дадому ў Дубровна, і адтуль, Адтуль мае бацькі. У душы спакой сэрца б'ецца роўна на беразе Шырокай той ракі. Еду я дадому Дубровна, і адтуль, Адтуль мае бацькі. У душы спакой і сэрца б'ецца роўна на беразе Шырокай той ракі. Еду я дадому ў Дубровна, і адтуль, Адтуль мае бацькі. У душы спакой і сэрца б'ецца роўна на беразе Шырокай той ракі. Еду я дадому ў Дубровна, і адтуль, Адтуль мае бацькі. У душы спакой і сэрца б'ецца роўна на беразе Шырокай той ракі.