Сланечнік

Сонца неба сагравае цяплынёй. І сланечнік расцвітае над зямлёй. Прожні сонца на пялёстках жоўтых цут. Мне так вольна і шчасліва толькі тут. Толькі тут зямля спявае больш нідзе. Што ні сцежка баровая, то вядзе. Да бацькоўскага парога, да крыніц. Да святых і старадаўніх камяніц. А для шчасця мне патрэбны родны край і родны Дом. Бог у сэрцы, сонца ў небе і сланечнік Пад акном. Хай змывае пыл дарожны цёплы Дождж. Вабіць далеч нас чужая. Ды ўсё ж я трымаюся за гэты мілы кут. Мне так вольна і шчасліва толькі тут. Залацісты мой сланечнік над зямлёй. Дорыць лету, дорыць сэрцу супакой. Пакуль з раніцы да ночы ён цвіце. Вецер вее, сонца грэе, чмялеў гудзе. А для шчасця мне патрэбны родны край і родны Дом. Бог у сэрцы, сонца ў небе і сланечнік Пад акном. Хай змывае пыл дарожны цёплы Дождж. Вабіць далеч нас чужая. Ды ўсё ж я трымаюся гэты мілы Кут. Мне так вольна і шчасліва толькі тут. А для Шчасця мне патрэбны родны край і родны дом. Бог у сэрцы, сонца ў небе і сланечнік пад Акном. Хай змывае пыл дарожны цёплы Дождж. Вабіць далеч нас чужая. Ды ўсё ж я трымаюся за гэты мілы Кут. Мне так вольна і шчасліва Толькі тут.