Abaila

Кайырлы кеш аруым, Менің ізімде әлі қалды ма? Екі талай ғалымы, Мендей ғана сау тұр алдыңда. Абайласың аруым, Қала берме осы халқыңа. Тауда еді қалауы, Енді сен де жалғыз қалдың ба? Тастан тасқа секіріп, батыр азың артынан, Тұрған жоқсың өкініп, сол жаққа салқыннан. Білден білге арадай, артың ары қарама. Саған дә міндегідей жара салса, Сен олар шыдап бересің алайда. Өкініп қалсаң да жолға мал басқа, Сен де көз жеткенсің болып талайға. Саған дә міндегідей жара салса, Сен олар шыдап бересің алайда. Сол күні маған мүлде хабарласпа, Сен оны жеңіп шығасың қалайда? Өзің ауыртқан жүректер үшін жауап беріп жатырмын ба? Сонда осылай ауыра ма? Бәрінің кесірін сұрауыма бола ма? Жоқ көкірек менің алдыңды ұра ма? Сен білесің менің түңірді сыр айтатынымды, Жүрегіме жазып атыңды. Сені көңілімнен кетіруге бола ма? Соққы жүрегімді мұндай сезімдерге жола ма? Саған дә міндегідей жара салса, Сен олар шыдап бересің алайда. Сол күні маған мүлде хабарласпа. Саған дә міндегідей жара салса, Сен олар шыдап бересің алайда. Өкініп қалсаң да жолға мал басқа, Сен де көз жеткенсің болып талайға. Саған дә міндегідей жара салса, Сен олар шыдап бересің алайда. Сол күні маған мүлде хабарласпа, Сен оны жеңіп шығасың қалайда? Сол күні маған мүлде хабарласпа. Сені күтуді жадым басқа, абайла де, Жадым басқа.