küibeñ

Күн көрмекке күйбеңнен, Ол сенің рұхын ботар айда. Сені де бүркін ботар Айда. Бір күн қалып, күн қалып, аңын әбелей. Ол саған үндеу санайды. Мені өзіңдей ұқсамайды. Көңіл қалыпты, саған салған әнімнен өзім дуалды. Керек сенен өңілді, саған мұң алғыс. Мен ешкімнен сұрамаймын мұң булағы. Күн көрмекке күйбеңге ерме. Сол үйден мен енем тарайды. Біреу айқайды, біреу ыңғайламайды. Айыбы жоқ алдысқан, айыбы жоқ. Жаюлы тұр дастархан. Мен әйліктен жасқан намыс. Бәрі менің жолдастарың. Күйбең күйге ендім, қолдандым келмейтіндей. Жоғалтып мекенін, қызыл кітапқа енгендей. Енді істемейм деген істерді қайта істеймін, Қайта істеймін. Сәби көзіммен көрген жарық сәулені Қайдан іздеймін? Тегізбейм деген мен балақпыл, қампылшыққа. Жолды көргеніммен әлі шыңдар ташықта ғой. Бәрі асықтырса да менің темпім басқаша ғой. Қанша ұлық қысаң да жолды табам қайта таңға.