Gölgemde Kaldın

Her geceyle barıştım. Sabahla kavalıyım. Aynadaki yüz bile artık tanımaz halimi. Sevdan bir yangın, ben küle kaplıyım. Söndü mü sandın? Hayır, alışkınıyım. Kalbim yorgun, derman yok içinde. Sustum ama fırtınalar içimde. Gözlerin tuzağa, Yolun çıkmaza. Gölgemde kaldın, ben ışığa döndüm. Aşkınla yandım ama sonunda söndüm. Adını kazıdım duvarlara, gömdüm. Unuttum sandım ama içimde öldüm. Gölgemde kaldın, yolların karanlık. Seninle her an bir yara, bir anlık. Dönmem artık kalbim paslanık. Aşk dedin ama bu pişmanlık. Bak ben değiştim, sen hep aynısın. Yalanın içinde bir parça kaybısın. Beni yıkan sen değil, inanışındı. Gerçeği gördüm, sen yanlışındın. Her adımım sessiz ama yankısı derin. Beni unuttun, ben seni değil. Her satırda bir iz, her izde bir suç. Bu şehir soğuk, senin kadar buz. Kelimelerim kan, yazdım duvarlara. Unut dedim kalbim inatlara. Bir gün anlarsın, geç olur. Çünkü ben küllerimden geç doğururum. Gölgemde kaldın, Adını sildim. Kalbimi yaktın Ama dirildim. Gölgemde kaldın, ben ışığa döndüm. Aşkınla yandım ama sonunda söndüm. Adını kazıdım duvarlara, gömdüm. Unuttum sandım ama içimde öldüm. Gölgemde kaldın, yolların karanlık. Seninle her an bir yara, bir anlık. Dönmem artık kalbim paslanık. Aşk dedin ama bu pişmanlık.